Namasté

2012

2011-12-29T00:24:00.007+01:00

Laat ons dankbaar zijn voor de mensen die ons gelukkig maken;

ze zijn de charmante tuinlieden die onze ziel tot bloei brengen.

Marcel Proust

Het beste aan de toekomst is dat ze dag voor dag komt,

allen een goede toekomst gewenst.

Maria met Kind

2011-10-19T00:30:00.013+02:00

1+2+3

-1- Dit is het voorbeeld.
-2- Dit is de icoon met een gedeelte
bedekt met bladgoud.
-3- Hier is alles er weer afgeschuurd
omdat ik het niet mooi genoeg vond.
Een hele klus, want de lijm die er onder zat was nog niet droog
en dan is het heel moeilijk om alles weer glad te krijgen.

Morgen dan maar weer verder.

De dagen van het leven

2011-10-10T16:40:00.003+02:00

Als water, zacht kabbelend

of razend, tierend in het midden van de stroom

en eindigend in de zee,

zo verglijden de dagen van het leven.

Dagen, slechts druppels een voor een

constante stroom tot volheid.

Foto en gedicht

C.Grootenboer

"Onze Vader"

2011-08-15T00:21:00.011+02:00

De vertaling van het Onze Vader uit het Aramees.

Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert.

Ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.

Bundel uw licht in mij - maak het nuttig.

Vestig uw rijk van eenheid nu.

Uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.

Geef ons wat we elke dag nodig hebben aan brood en aan inzicht.

Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden, zoals wij ook aan anderen hun misstappen kunnen vergeven.

Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.

Uit u wordt de alwerkzame wil geboren de levende kracht om te handelen, het lied dat alles verfraait, en dat zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

Amen.

Stenen versus dragees

2011-08-09T15:34:00.010+02:00

Een bevriend gezin met kinderen was op vakantie in Frankrijk. Na vakanties word ik meestal verwend met een aardigheidje. De kinderen zoeken soms stenen voor mij uit. Soms is dat gewoon grind en is het de leukste sport er heel mooie uit te vissen. Nu zijn stenen voor mij altijd mooi dus dat is niet zo moeilijk. Alleen al de moeite die voor mij gedaan is is vertederend. Deze keer werd mij een mooi ingepakt doosje overhandigd. Het rammelde behoorlijk en ik vroeg natuurlijk verbaasd: hebben jullie weer mooie stenen gevonden? Er werd erg geheimzinnig gedaan. Het pakje moest open. Nee deze keer geen stenen maar een doos vol met dragees. Amandelen omhult met allerlei suikers en veel verdachte toevoegingen. Wel mierzoet. Een interessante tekst op de zijkant van het doosje. Hoe zijn dit soort dragees ontdekt, gemaakt en zijn blijven bestaan.

Hoe zou Julius Dragatus deze dragees vinden? En..... nee ik ga niet trouwen en voor geboortes is het ook al te laat. Af en toe er dan toch maar van snoepen?? Een beetje een risico!

Zicht

2011-08-09T15:06:00.012+02:00

Al een lange tijd was mijn zicht niet optimaal. Na allerlei controles was het nodig dat een oog van staar moest worden ontdaan, maar gelukkig was er nog geen sprake van Macula Degeneratie. Iets dat in mijn familie voorkomt. De afspraak voor behandeling was ook niet zo snel, er was pas een oogarts overleden en de patiënten moesten worden overgenomen door de andere artsen. Maar uiteindelijk was ik aan de beurt. Inmiddels is dat ook al weer 8 weken geleden. Bij een nacontrole werd me geadviseerd toch nog even te wachten met het aanpassen van nieuwe glazen in de bril. Alle oude(re) brillen heb ik geprobeerd of er daar nog een bij was waar ik dichtbij nog iets kon zien. Nou nee, mijn armen waren hiervoor toch te kort. Alle kleine(re) letters heb ik met een loep moeten bekijken. Erg lastig. Om over kleine penselen maar niet te spreken. De iconen moeten dus ook nog wachten. Over een week kan ik bij de optimetrist terecht. Eind augustus ben ik dus weer gebrild.

De wereld is wel veel lichter geworden.

Naderend onweer......

2011-06-28T09:35:00.015+02:00

.....daarom

nog even wat zon(nnebloemen)

en kleur

en straaltjes

en klokjes

en zomerzotheid

witte weelde

en als klap(roos) op de vuurpijl

rood tegenwicht

Hartelijke Groet!

2011-06-18T13:27:00.001+02:00

Bij Blogger zijn problemen met aanmelden. Ik hoop dat het snel wordt opgelost. Via Google Chrome zou het moeten lukken. Vandaar deze poging.

Tot gauw.

Eindelijk klaar

2011-05-03T03:01:00.008+02:00

Foto: C. Grootenboer ©

Ook deze icoon moet na enkele weken nog in de was gezet worden.

De kleuren worden dan nog veel mooier. Door de foto is er een beetje kleurverval.

Japan

2011-03-21T00:07:00.004+01:00

"Ik heb de doodstraf gekregen"
Deze woorden blijven in mijn hoofd hangen. Ze keren steeds terug bij bijna alles wat ik deze dagen doe of meemaak.
De woorden van de Japanse man die zijn dochter nog even via de mobiele telefoon kon bereiken.
Hij nam afscheid van haar.
Waar zijn we in 'vredes'-?-naam mee bezig.

Iconen

2011-03-14T23:03:00.005+01:00

Vandaag een inhaalslag gemaakt met de iconen. De achterstand is nog niet helemaal weggewerkt maar al het goud is aangebracht, alle basiskleuren zijn ingevuld en diverse details maken het geheel al mooi.

Een groot artikel in de plaatselijke krant "Boodschap van de engelen" is weer een mooie aanvulling op mijn engelenkennis. Deze lichtwezens gaan steeds meer voor me betekenen en daarmee ook de liefde voor mijn iconen.

In het Catharijneconvent in Utrecht is een tentoonstelling van een groot aantal iconen uit Macedonië. Ons groepje cursisten gaat daar binnenkort met de leraar naar toe. Er zijn grote verschillen in de afbeeldingen van de Russische, Byzantijnse, Griekse en dus ook Macedonische iconen. Dit schijnt een bijzondere expositie te zijn en nog nooit te zien geweest in Nederland.

www.catharijneconvent.nl

Hierover later meer.

Uiterlijk

2011-03-14T00:02:00.010+01:00

Zoals je kunt zien heb ik het uiterlijk van mijn weblog gewijzigd door een totaal andere sjabloon te gebruiken. Het is een simpele sjabloon waar ik nog veel aan kan en wil veranderen. Naar mijn mening is deze veel duidelijker en rustiger. Er zijn veel mogelijkheden om het nog mooier te maken. Leuk om te experimenteren.

Het woord 'uiterlijk' kwam zaterdagavond nog even verrassend aan de orde.

In een concert dat ik bijwoonde stond een man in het koor die zo gelijkend was op iemand die ik kende dat het zonder meer een look-a-like was. Echter deze persoon kon wel zingen.

Uiterlijkheid geeft een barrière of een grens aan en is iets dat je afleidt van je innerlijk. Het is daardoor zo 'buitenkant'.

In een weblog laat je iets van je innerlijk zien door het geschreven woord. Er is dan wel een goede verstaander nodig, want taal, woorden kunnen verwoesting zaaien, zoals Huib Oosterhuis dichtte. Maar ook kunnen woorden anders opgevat worden dan wordt bedoeld.

Het lezen achter de woorden zou veel meer geleerd moeten worden. Wordt iets op een andere manier begrepen dan kan het verstandig zijn er over te praten.

Is een weblog een verkeerd medium? Ik denk het niet. Daarom ga ik er ook gewoon mee door, hoe iemand mijn woorden ook opvat. Als je eens iets niet begrijpt laat het me gewoon weten.

Woorden kunnen je ook raken op een emotionele en positieve manier, gelukkig maar. Er zijn zoveel mooie woorden, gedichten, boeken. Laten we die laten klinken tegen alle hardheid in deze wereld.

Eindelijk

2011-02-10T11:08:00.010+01:00

Al bijna zes weken geen logje meer geschreven. De hand speelde nog geregeld op, maar ook dat wat ik al langere tijd van plan was. Het reorganiseren van het een en ander in huis en de administratie. Diverse zaken heb ik in die tussenliggende tijd aangepakt en langzamerhand is er orde geschapen. Eindelijk! Het geeft wat rust in het hoofd en daardoor is er weer ruimte om aan andere dingen te denken.
Met het iconen-schrijven ben ik ook behoorlijk achter geraakt en het ritme hiervoor terugvinden komt gelukkig ook weer terug. Hiervoor heb je echt rust nodig anders lukt het van geen kant.
Nu ligt dat natuurlijk ook aan mijn type van zijn. Een van de wonderlijke dingen die voor mij gelden is bijvoorbeeld: Moet ik vanmiddag weg, begin dan 's morgens maar niet aan een klusje dat veel aandacht nodig heeft. Al is het klusje nog zo simpel, de verfpot, bijvoorbeeld, valt dan geheid uit mijn hand. Op andere momenten kan het niet preciezer. Ja een (dit) mens zit ingewikkeld in elkaar.

Gelukkig Nieuwjaar

2011-01-01T10:01:00.014+01:00

Stralend Licht is geroepen te schijnen

ook daar waar het niet schijnen kan.

***

Dat jouw Licht mag schijnen in duisternis.

***

Een Liefdevol, Gelukkig en Gezond Nieuwjaar gewenst!

Nog 5 dagen

2010-12-20T00:39:00.008+01:00

Foto's Cornelia Grootenboer

Sneeuw

2010-12-19T02:03:00.011+01:00

Apeldoorn allerlei.

Van 10-hoog lijkt de sneeuw niet zo dik, en er is ongetwijfeld in delen van Nederland meer sneeuw gevallen. Toch heeft het in mijn stad geleid tot grote verkeershinder. Bussen reden helemaal niet. Vanmiddag hadden we in Orpheus - onze concertzaal - een kerstconcert van het Gelders Orkest. Het ging gelukkig door maar wij konden er niet gemakkelijk komen. Wel de warme, maar ook een beetje zware laarzen gepast en bedacht of het mogelijk was te gaan lopen. Het is echter een aardig eindje, ongeveer drie kilometer door toch té veel - 15 cm - sneeuw en gladheid, en voor mijn vriendin was het te ver en te vermoeiend. Omdat we met een vriendenpaar samen kaarten hebben, informeerden we hen dat we er misschien niet zouden zijn maar het wel wilden proberen. Met hun voor de winter goed uitgeruste zware auto werden we toen zelfs helemaal van de andere kant van de stad opgehaald en na afloop weer thuis gebracht. Ontzettend aardig. Jammergenoeg had ik mijn fototoestel niet bij me. We reden door een parkachtig en bossig gebied in de stad. Het was en is er sprookjesachtig mooi. We konden heel erg genieten van een prachtig concert. Beethoven, Ouverture Egmond - Mahler, Rückertlieder en nog eens Beethoven, de 7e Symphonie. Een feest.

Inmiddels is er al weer een flink pak sneeuw gevallen. Morgen dus weer voorzichtig aan doen.

Van Advent naar Kerstmis

2010-12-07T00:45:00.015+01:00

Een overweging, of een gedicht dat ik vond in het boek van

Hans Stolp: Jezus van Nazareth - Esoterisch Bijbellezen.

***

Wees voorbereid

Wees voorbereid op wat er komen gaat:

die grote, goddelijke kracht

die zich met ons verbinden wil

en ons bewonen gaat.

Wees voorbereid.

Ga in tot het hart en lees wat je geheimen zijn,

je heimelijke verlangens, je verborgen agenda.

Zuiver de ruimte van het hart,

bouw er een altaar, een heilige plek van brandende liefde,

opdat de goddelijke kracht in jou verblijfplaats vindt

wanneer zij tot ons komt, van God,

van louter liefde vervuld.

Kniel neer en bid voor moeder Aarde,

Bid voor al de dieren, onze zusters, onze broeders.

Bid voor alle mensen, die je goed doen, die je kwaad doen,

opdat je hen dienen zult met onvoorwaardelijke liefde.

Bid opdat je liefde wordt en bent.

Zie in stilte het gezicht van Christus

die ons nadert, tot ons komt.

Open je hart en voel alle zintuigen van het hart,

hoe hoge krachten ons omstromen.

Omhul je in deemoed met het gewaad van de eenvoud,

bekleed jezelf met zuiverheid, oefen je in onbaatzuchtige liefde,

laat alle bezit los, durf te leven in overgave, in vertrouwen,

durf te leven zonder zekerheid.

Misschien vindt God ons dan bereid.

***

Dit sluit helemaal aan bij wat de mysticus, meester Eckehart zegt:

‘Als Jezus, die de Christus wordt, niet ook in jou geboren wordt, is hij voor niets geboren.’

Hoe geven we gehoor aan die oproep?

Bedoelt meester Eckehart misschien dat kerstmis niet alleen het vieren van Jezus’geboorte is, maar het vieren van die van ons, door Hem.

De komst van Jezus in ons eigen leven, in ons innerlijk.

Geboren worden is opnieuw beginnen.

Vieren we elk jaar dat ‘opnieuw beginnen’ omdat we verzuimd hebben om Jezus in ons opnieuw geboren te laten worden?

We blijven vieren tot in ieder van ons Jezus aanwezig is, om het Christusbewustzijn in ons te doen groeien.

Elke dag wordt ons aangereikt om die keus te maken.

'Ont'hand

2010-11-24T12:14:00.004+01:00

Al een paar weken behoorlijk onthand. Mijn rechter hand heeft een paar breukjes opgelopen door een val met mijn Sachsonette (vroeger heette dat een Spartamet). Gladde bladeren, slippen en tegensturen en de stoeprand die me deed vallen. Regenjas geheel aan flarden en hand bezeerd. Er waren een scheur in een middenhandsbeentje en een breuk in mijn handwortelbeentje op de foto te zien. Van half vier 's middags tot acht uur 's avonds in het ziekenhuis vertoefd. Er kwamen diverse ambulances met meer urgente situaties binnen en ja die gaan voor. Het was wel lang wachten.
Dus gips tot de elleboog. Knap lastig en in het begin was het behoorlijk pijnlijk.
Met zwaar gips naar huis met de bus. Ik was hobbelend nog met de S. naar het ziekenhuis gereden omdat er even niemand was om me te brengen. Ik verwachtte ook niet dat ik in het gips zou gaan. Misschien een tape of bandage maar nee. Je mag en kan met gips ook niet op de fiets van de verzekering heb ik me laten vertellen en het ging ook niet meer.
Iemand heeft gelukkig de S. met een grote auto opgehaald.
En daar zit je dan. Nu ben ik wel rechts maar vooral dubbelhandig en dat is wel prettig omdat ik niet voor 100% onthand ben. Toch zijn er veel situaties die om twee handen vragen en dat maakt het niet aangenaam. Vooral mijn schouders (die toch al niet zo goed zijn) worden extra belast. Als je alleen bent kun je niet alles gewoon blijven doen en is hulp onmisbaar. Er gaat veel tijd zitten in de gewoonste dingen en het is veel vermoeiender.
Wat is het toch geweldig dat een mens normaal gesproken de beschikking heeft over twee handen, twee voeten enz. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt dat alles niet zo vanzelfsprekend is.
Al twee keer nieuw (kunststof)gips gekregen. Voorlopig nog veertien dagen. Daarna zie ik wel weer wat er dan nog moet gebeuren. Na de foto zal blijken of het weer goed is daar binnenin. Anders weer gips of een bandage? Voor een breuk staat al gauw zes weken gips. Ik hoop het niet.
Schilderen en het iconen schrijven zit er voorlopig niet in. De precisie zal nog wel even weg zijn.
Iets dat ik heel jammer vind.
Maar ach ik heb nog veel leeswerk en een paar leuke computerwerkjes te doen, dat moet wel met één hand en duurt dus lang. Daar besteed ik dan mijn tijd maar aan.
Ik ga ook maar weer eens blogs bekijken en ik ben op zoek naar een paar familieleden die in Amerika wonen.
Genoeg te doen dus.

Vergane Zomer

2010-11-02T20:38:00.002+01:00

De zomer is echt voorbij,

de laatste mooi gekleurde bladeren vallen nu van de bomen.

Voor vlinders is het nu echt te koud.

De verwarming brandt.

Lekker binnen, maar af en toe een lekkere wandeling tegen de wind in.

Kraag op, de herfst is ook mooi.

Rekenen

2010-10-28T09:39:00.003+02:00

Wist je dat......

111,111,111 x 111,111,111

12,345,678,987,654,321 ?

Herfst

2010-10-24T00:02:00.003+02:00

Iconen schrijven

2010-10-20T23:50:00.015+02:00

Aartsengel Michaël-Christus Pantocrator-Aartsengel Gabriël

Met deze drie iconen ben ik nu bezig.

De twee aartsengelen komen aan weerszijden van een opgestane Christus, die ik later ga schrijven.

De stijl is redelijk hetzelfde, de kleuren harmoniëren en zijn enigszins tegengesteld.

Daarom deze keus als pendanten van elkaar.

De kleine afbeelding: Christus Pantocrator maak ik nu tussendoor omdat dat een cadeautje voor iemand wordt.

Het gaat niet allemaal erg vlot, maar vanavond gelukkig goede aanwijzingen gekregen.

Mijn leraren bemoedigden me en zeiden dat ik te kritisch ben.

Het resultaat was toch goed genoeg om door te gaan.

Ik had daar mijn twijfels over en dacht dat ik weer helemaal opnieuw zou moeten beginnen.

Een pak van mijn hart dat al mijn werk niet voor niets was geweest.

Want een monnikenwerk is het zeker.
In een later stadium laat ik de voortgang weer zien.

Bij mijn eerdere icoon heb ik de stappen al eens verteld en die herhaling is niet nodig.

( Zie: Schilderen - iconen / Icoon fase 1 t/m 15 )

Wordt vervolgd.

Grafeen

2010-10-08T00:07:00.004+02:00

Grafeen is een enkellaagsvlak van koolstofatomen, het is sterker dan staal, geleid beter dan silicium en de hoge transparantie maken het één van de meestbelovende materialen van de laatste 10-20 jaar.

Van grafeen had ik nog nooit gehoord. Toen ik hoorde dat Andre Geim samen met Konstantin Novoselov de Nobelprijs voor natuurkunde had gekregen voor hun onderzoek naar de eigenschappen van grafeen was ik verbijsterd.

Eind jaren 70 heb ik een aanzet gemaakt voor een futuristisch verhaal over een ronde stad. De wanden in de binnen- en buitenring van die stad bestonden uit een laag van doorzichtig materiaal van 1 atoom dik met de eigenschappen die nu aan grafeen worden toegedicht. Mijn samenstelling was echter iets ingewikkelder, maar ik was er van overtuigd dat het ooit zou bestaan.
In die tijd ontwierp ik ook allerlei modellen van huizen (waaronder natuurlijk ook mijn eigen droomhuis) en de ronde stad werd uit het schetsen geboren. Ik bedacht nieuwe toepassingen van mijn nieuwe materiaal waardoor de hele stad van energie werd voorzien.

Ik denk dat ik het klad, want helemaal uitgewerkt was het nog niet, weer eens ga opzoeken. Misschien wordt het dan toch nog eens een echt verhaal. Er moet trouwens nog veel aan gerekend worden want hoewel ik het futuristisch en raadselachtig bedoel moet het tegelijkertijd ook logisch zijn. Althans zo had ik het bedacht.

Grafeen, ik weet niet of dat precies in mijn verhaal past. Misschien kan mijn materiaal ook nog eens bestudeerd worden. Lukt dat niet dan is grafeen een goede vervanger. Jammer dat ik het niet heb ontdekt. Maar ja ik ben dan ook geen natuurkundige.

Ja, ik was verbijsterd en verrast dat mijn vooruitziende blik dit materiaal heeft opgeleverd.

Welterusten

2010-09-14T20:49:00.005+02:00

Foto: Cornelia Grootenboer

Nun sich der Tag geëndet hat

und keine Sonn mehr scheint,

schläft alles, was sich abgematt'

und was zuvor geweint.

Bach BWV 396

CD's voor Georgië

2010-09-14T19:47:00.007+02:00

Graag vraag ik aandacht voor het volgende:

Uw cd’s naar Georgië

De Klassieken houdt een inzamelingsactie voor het klassieke radiostation Muza in Georgië.

Het radiostation kampt met een tekort aan cd's.
Muza heeft geen budget om het archief uit te breiden.

Via het radioprogramma en de website van de Avro, roepen we iedere klassieke muziekliefhebber op om cd's in te sturen.

Dirigent Jaap van Zweden heeft het startsein gegeven voor de actie.

In Blaricum overhandigde hij als eerste zijn cd's aan Maartje van Weegen.

De Klassieken hoopt met de actie vele cd's in Georgië te kunnen bezorgen om zo het archief ruim aan te vullen.

Luisteraars kunnen klassieke cd's ongefrankeerd naar de AVRO sturen.

Maartje van Weegen zal de cd's persoonlijk overhandigen aan first lady Sandra Roelofs, de Nederlandse oprichter van Muza en tevens de vrouw van de Georgische president Micheil Saakasjvili.

In Tblisi (Georgië) presenteren Maartje van Weegen en Sandra Roelofs vervolgens samen een uitzending van De Klassieken.

Wilt u met de actie meedoen, dan kunt u uw cd's (tot 10 kg) ongefrankeerd sturen naar onderstaand adres:

AVRO De Klassieken

Antwoordnummer 20999

1200 VX Hilversum

Wie weet wat het is?

2010-09-09T00:01:00.002+02:00

Pech

2010-09-08T23:47:00.003+02:00

Vanavond de eerste les "Iconen schrijven II"gevolgd.
De voorbewerkte plank zou van bladgoud worden voorzien. Daar gaan veel handelingen aan vooraf. Het luistert nogal nauw hoe de mixtion opgebracht wordt. Dit voor de hechting van het bladgoud. Het lijkt dan goed, maar vanavond was ik niet tevreden. Het goud er wel opgebracht (een kunst op zich) maar ik vind het niet mooi strak. Ik zal eens nagaan hoe het er weer afgehaald kan worden en ga ik het over doen.
Jammer, maar beter nu in deze fase alles in orde brengen dan later spijt hebben dat het niet naar mijn zin is. Het vele werk eraan is dan voor niets gedaan.

Een heilig soort gevogelte

2010-09-01T13:56:00.012+02:00

Ja, ik moet er steeds een beetje om lachen. Toon Hermans noemt in het lied "M'n Engel Gabriël" de engel: Een heilig soort gevogelte. Het lied zelf is ernstig en nostalgisch, maar hoe verzint hij deze benaming. Grandioos. Nu ik de plank weer aan het prepareren ben om de icoon van Gabriël te gaan schrijven denk ik steeds aan dat heilige soort gevogelte. Het opbrengen van de levkaslaag gaat moeizaam. maar Toon's benaming doet me glimlachen en lukt het uiteindelijk altijd.

Wordt vervolgd.

Leven

2010-08-30T13:14:00.010+02:00

Als water zacht kabbelend van de bron,

of razend, tierend in het midden van de stroom

en eindigend in de zee,

zo verglijden de dagen van het leven.

Dagen, slechts druppels één voor één

constante stroom tot volheid.

Foto's Internet

Gedicht C.Gr.

Afscheid

2010-08-24T01:26:00.017+02:00

Zaterdagmidddag hebben heel veel mensen afscheid genomen van pater Wiel Bellemakers. Pater Bellemakers heeft in Hoenderloo meer dan 40 jaar de eucharistie vieringen voor het toeristenpastoraat en voor de Hoenderloose gemeenschap verzorgd. Uit alle windstreken waren mensen gekomen die in die 40 jaar aanwezig waren geweest in de vieringen. Als toerist of bewoner van een tweede huisje of via de campings hebben zij de kleine Heldringkerk gevonden en zijn er niet meer weggegaan.

Sommigen hebben zelfs, bijvoorbeeld uit de Randstad, hun kinderen laten dopen, de Heilige Communie of het Vormsel laten toedienen door pater Bellemakers.

Nog niet heel lang kwam ik ook in deze kerk. Mijn vriendin kent Wiel al meer dan 35 jaar maar wist lange tijd niet dat hij in Hoenderloo voorging en ik ging mee. Ik begrijp heel goed dat als je hier eenmaal was geweest je nergens anders meer wilde ‘kerken’. Ikzelf ook niet. Wat was daar dan zo bijzonder? In ieder geval werd er veel gezongen. De viering zelf ging natuurlijk volgens de regels van de liturgie. Uit andere kerken kwam ik soms onvervuld weer thuis. De preek was meestal een herhaling van de lezing in iets andere bewoordingen.
Pater Bellemakers heeft de gave van het woord. Heel intens. Altijd ging ik ‘geraakt’ en diep onder de indruk naar huis. De preek of de verkondiging was altijd diepgaand, actueel, liefdevol en heel inspirerend.
Maar nu is dat voorbij.
In een volle kerk werd het afscheid gevierd met een speciale eucharistieviering. Woorden van dank werden uitgesproken. Dankbaar, maar ook verdrietig om het wel begrijpelijke vertrek. Maar zoals Prediker o.a. zegt: Er is een tijd voor werken en een tijd voor rusten. Die tijd is nu voor Wiel aangebroken. Rust die ik hem van harte gun.

In restaurant ‘Rust een Weinig’ (ja echt) was gelegenheid persoonlijk afscheid te nemen. Zeer velen maakten daar gebruik van. De RK-gemeenschap Hoenderloo heeft een herinneringsboek samengesteld uit verzamelde, persoonlijke herinneringen of wensen van alle mensen die de pater kennen. Een cadeau werd aangeboden, een royale gift voor een project van de Lazaristen in China. Met koffie en vlaai (de pater komt oorspronkelijk uit Limburg) en een glaasje was het afscheid daar. Met pijn in het hart en een beetje stilletjes zijn we naar huis gegaan.

De Levende zegene en behoede u
de Levende doe zijn aangezicht over u lichten
en zij u genadig.
De Levende verheffe zijn aangezicht over u
en geve u vrede.

生活祝福你

生活使他的臉光照你

他們有憐憫

現場拉起他的臉上

你身上並賜你平安。

Dat wens ik je toe.

Het allerbeste Wiel, ik zal je missen.

Foto's C.Gr.

Voorbereiding

2010-08-12T00:25:00.007+02:00

Vandaag mijn laatste kleur pigment te pakken kunnen krijgen. Oxyd geel. Het is een heel mooie kleur geel die nog niet in mijn sortering zat. Twee andere kleuren geel waren nogal opzichtig. Helaas moest ik hier 100 gr. van nemen. Een hoeveelheid waar je heeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel iconen mee kunt schilderen. Het lukt me dus echt niet meer om dat op te maken.

Deze week zal ik echt moeten gaan beginnen om mijn planken te prepareren. Een flinke klus en nog erg stoffig ook als ik het glad moet schuren. In een bouwmarkt kon ik een kwart plaat MDF kopen. 122 x 61 cm. Dat is al een flink formaat. De zaagmedewerker was zo aardig om mij geen kosten te berekenen voor de grote hoeveelheid zaagsneden.

Voor elk maatje heb ik al iets in gedachten. Ik begin met drie iconen. Eén ga ik weer schrijven bij mijn leraar. Aan de andere twee wil ik thuis werken. Ik heb er zin in.

Wordt vervolgd.

Boek

2010-08-10T23:54:00.011+02:00

Zoals ik al eerder eens schreef ben ik gefascineerd door "De Gulden Snede". In het museum Catharijne Convent in Utrecht, waar ik heen ging om iconen te zien maar veel goud aantrof en geen iconen, stond een boek in de museumwinkel met de titel "De geheime code". Als ondertitel: De gulden snede als goddelijke verhouding in kunst, natuur en wetenschap. En ja, natuurlijk kon ik dat niet laten staan. Het was trouwens te koop voor een onbegrijpelijke lage prijs.

Hoewel ik al het een en ander weet van de gulden snede zetten de hoofdstukken in dit boek me weer heel nieuwsgierig aan om dit te bestuderen.

Bijvoorbeeld: Pythogoras en het geheim van getallen, daar weet ik al veel van. Getallenreeksen van Fibonacci = ?

In de architectuur, kunst en muziek (de stradivarius is hiervan een perfect voorbeeld) is de gulden snede al bekender.

Als voorbeeld in de architectuur:

De kathedraal van Chartes werd tussen 1194 en 1260 gebouwd. De architect is onbekend, maar de spanwijdte van het schip was de grootste van die tijd. Niemand weet hoe de bouwers de spanwijdte hebben berekend, niemand weet waarom ze geloofden dat het zou werken. Het ontwerp van het interieur is echter precies gebaseerd op een vijfpuntige ster en belichaamt de gulden snede. Dat is toch heel frappant. En zo zijn er nog meer voorbeelden.

In de natuur is het een wonder, in de wetenschap logisch en in de mystiek heel bijzonder, waarin macrokosmos en microkosmos in elkaar grijpen.

In de tijdbalk van mensen die belangrijke ontdekkingen hebben gedaan over de gulden snede staan veel geleerden: Phidias, Plato, Euclides, Fibonacci, Luca Pacioli, Kepler, Charles Bonnet, Martin Ohm, Edouard Lucas, Mark Barr en Roger Penrose. Mark Barr gaf de verhouding van de gulden snede de Griekse letter Φ, Phi, de eerste letter van de naam Phidias.

Er zou nog veel meer over te vertellen zijn maar nu ga ik het eerst bestuderen. Heerlijk!

Even bijpraten

2010-08-10T23:06:00.005+02:00

Dit was een heel groot boeket, dat valt hier niet zo erg op

maar het bracht meteen veel zon in mijn hart.

Niet zo gek natuurlijk want het was van mijn lieve vriendin.

Inmiddels zijn er al wéér twee weken voorbij. De tijd gaat snel. Waarom zolang afwezig.

Toen ik bezig was met de voorbereidingen voor mijn feestje in juli werd ik overvallen door heel veel pijn. Uiteraard de huisarts geraadpleegd en deze heeft nogal wat vaart gezet om onderzoek te doen. Door specialist vrij zware antibiotica voorgeschreven gekregen. Ik kon daar weer eens niet tegen en moest anti-allergie middelen slikken. Daarna een zeer pijnlijk onderzoek, fifty-fifty kans, goed of slecht. Het leek er even op dat mijn feestje niet door zou kunnen gaan. Wat te doen.

Mijn hoofd was zo vol dat ik te leeg was om te schrijven op mijn blog. Dat klinkt gek maar zo voelde het wel. Ik heb in die tijd wel een aantal blogs gevolgd, waar ik moed uit kon putten. Ook gesprekken met mijn lieve vriendin en telefoontjes van belangstellenden hebben me goed gedaan. Ik realiseerde me twee dingen. Of de uitslag is goed, dan zou ik dubbel feest hebben. Of het was niet goed, dan zou ik tenminste nog een fijn feest hebben en er daarna met kracht aan beginnen om het op te lossen. Ik besloot dus om door te gaan. Ik heb me laten verwennen door een cateringbedrijf allerlei lekkere dingen te laten maken. Te zorgen dat ik niet met een bende afwas zou zitten enzo. Alles perfect geregeld. De uitslag was maar een paar dagen voor de betreffende datum. 'Mevrouw het is geen slecht nieuws.' Nog niet alles was goed maar niets schokkends meer.

Dan kun je dus heel blij vieren.

Ik had nogal wat mensen uitgenodigd. Het was heerlijk druk en aangenaam van sfeer. Al mijn lieve familie, vrienden en kennissen waren er.

Het werd een fantastische dag.

Ik ben erg verwend. Veel post, cadeautjes, geld en bonnen en hulp en vooral veel liefs. Wat wil een mens nog meer aan het begin van een nieuw levensjaar. Je gedragen voelen door zoveel lieve mensen geeft je een heerlijk gevoel.

Weer terug

2010-07-29T23:24:00.004+02:00

Foto: Cornelia Grootenboer

Na ruim vijf weken ben ik weer terug.

In vijf weken kan er veel gebeuren, daar later meer over.
De liefde voor distels is even ingeruild voor deze prachtige zonnebloem.

Mijn liefde voor distels

2010-06-21T00:45:00.000+02:00

Foto's: Cormelia Grootenboer

Bloemen, bloemen en nog eens bloemen

2010-06-13T23:06:00.015+02:00

Foto's Cornelia Grootenboer

En... ik geniet van al die bloemen om mij heen!

Iconen

2010-06-13T14:58:00.002+02:00

Het wordt tijd voor een nieuwe icoon.

Dat wordt de engel Gabriël.

Wordt vervolgd!

Icoon Eindfase 15 - Waslaag aangebracht

2010-06-13T14:37:00.008+02:00

Is er verschil te zien tussen deze twee iconen?

De bovenste is voorzien van 2 lagen bijenwas.

De onderste is nog niet afgewerkt.

Impressie Park

2010-06-07T00:00:00.016+02:00

Ja, de dactylorhiza weer gevonden.

Binnenkort ga ik weer kijken of de bloem al uitkomt.

Smeerwortel

Lissen - Dotterblad - Meerkoet

Lupinen en Margrieten

Vlier

Weigelia

Wild Roosje

Roosjes

Madeliefjes
Wie het kleine niet eert.....

Foto´s: Corrie Grootenboer

Nachtegaal

2010-06-03T00:17:00.011+02:00

De nachtegaal vertelde mij vannacht

dat

wat ik dacht mijn wereld,

mijn tuin

mijn hof van Eden,

de zijne, niet de mijne was.

C.Gr.

Afb. 'Het Beste Vogelboek'

Link: Bekijk en beluister het videofragment

Wat zal het worden?

2010-06-02T00:53:00.007+02:00

???????????????????????????????????????????????????????????????????????

Edelstenen en halfedelstenen

2010-05-14T00:16:00.003+02:00

Heel veel van deze, meest kleine stenen liggen prachtig in een ruime schaal. Er zijn ook wat hangertjes bij. De allerallerkleinste steentjes zijn van een toermalijnen ketting. Sommigen slechts ca. 3 mm groot. Jammergenoeg brak de ketting verschillende keren en heb ik het daarna maar opgegeven om het weer te rijgen. De randen van het minuscuul kleine gaatje waren te scherp om de draad heel te houden. In een schaal ziet het er wel heel rijk uit (vind ik).

Rust en Stilte

2010-05-13T23:50:00.005+02:00

Foto: Laura

Een stille plek voor bezinning en rust.

Voor een lieve blogvriendin.

Rotterdam

2010-05-11T23:13:00.013+02:00

Als er onder de sterfelijke mensen iets bestaat

dat uitgeroeid moet worden en

dat ieder verplicht is met alle wettige middelen tegen te gaan

en te helpen voorkomen,

dan is dat zonder twijfel de oorlog.

DESIDERIUS ERASMUS VAN ROTTERDAM

*****************************************

In het, in het vorige blog aangehaalde boek 'Het Puin aan de Rotte' staan diverse uitspraken van de Duitse bezetters.

Deze zijn zo afschuwelijk dat ik die niet wil plaatsen.

Maar daartegenover staan positieve uitspraken.

Als je die leest weet je meteen wat de intentie is van de negatieve.

Een paar antwoorden daarop, de positieve uitspraken:

Wat Confucius gezegd zou hebben:

....."Waar een beschaafd mens is, heeft ruwheid geen kans".....

Confucius - Bloemlezingen

Iemand die het beter wist:

....."De fouten van de kleine mens

zijn altijd vergezeld van een zekere goedpraterij".....

Confucius - Bloemlezingen

De verklaring van een verklaring:

....."Het gewone voorwendsel van hen,

die anderen kwaad doen,

is dat zij hun welzijn op het oog hebben".....

Vauvenarques

Wat men zich met zachtmoedigheid kan verwerven:

....."Zalig zijn de zachtmoedigen, zij zullen het aardrijk beërven".....

Mattheüs 5:5

Onze verbazing:

....."Zijn zij beschaamd omdat zij gruwel bedreven hebben?

Ja zij schamen zich in 't minst niet,

en weten niet schaamrood te worden".....

Jeremia 8:12

Wat wij gemerkt hebben:

....."In de oorlog zwijgen de wetten".....

Cicero - pro Milone

En wat gemerkt zal worden:

....."Wel zwijgen in de oorlog de wetten,

doch slechts die van zaken, rechten en vrede,

maar niet de eeuwige en voor alle tijden geldende wetten".....

Hugo de Groot - De Jure Bellis ac Pacis

Het boek dat oordeelt:

....."Want wat baat het een mens,

zo hij de gehele wereld gewon,

en lijdt schade zijner ziel?".....

Mattheüs 16:26

De wijzen van Rotterdam:

....."Slechts hij heeft echte moed die wijs verdraagt

het ergste wat een mens beleven kan".....

Shakespeare - Timon

....."Geen wijze zit en jammert om verliezen;

neen, moedig streeft hij naar 't herstel er van".....

Shakespeare - Henry VI

De ongetemden:

....."Kleine geesten worden door het ongeluk getemd

en onderworpen, grote rijzen er boven uit".....

Washington Irving

En zo is het !!!!!

Rotterdam 10 mei 1940 -14 mei 1940

2010-05-10T17:16:00.019+02:00

Brandgrens (click)

Foto: Martijn Oorthuis

Verlichte Brandgrens

Mijn ouders woonden net buiten de brandgrens van het bombardement op Rotterdam en daardoor kon ik een paar maanden later geboren worden. In een verwoeste stad. Foto's van toen geven daar een onheilspellend beeld van. Op 14 mei 1940, op die dag was het de stad die onderging, maar de historische Sint Laurenskerk bleef staan - gehavend, afgeblakerd, dakloos; maar ze bleef staan. Eeuwen lang was ze het natuurlijk middelpunt van de stad.

Laurenskerk (click)
Rotterdam na het bombardement (click)

14 mei 1940

Bombardement op Rotterdam (click)

13.27 uur: binnen een kwartier werd de historische stad verwoest

850 (circa) doden

2.000 gewonden

258 hectare binnenstad in puin

25.000 woningen verwoest

80.000 mensen dakloos

11.000 overige panden verwoest

"Op dinsdag 14 mei ging de oude stad ten onder, op vrijdag 17 mei was de brand uitgewoed; op zaterdag 18 mei werden de eerste arbeiders en vrachtauto's voor het opruimwerk opgeroepen, op maandag 20 mei had ir. Witteveen, de stadsarchitect, opdracht gekregen het plan voor de wederopbouw te ontwerpen, en op dinsdag de 21e werden getroffen winkeliers, die hun bedrijf wilden voortzetten, in de gelegenheid gesteld te solliciteren naar een noodwinkel, van welke gelegenheid er meer dan tweeduizend gebruik maakten.

Twee dagen had het leven stil gestaan; twee dagen was er niets dan chaos, een vertwijfelde vlucht of een radeloos zoeken naar redding, een verbeten en wanhopige poging van de gezagdragers om de toestand, en van de enkele mens om zichzelf weer meester te worden.

Maar na die twee dagen toonden de stad Rotterdam en zijn honderdduizenden inwoners, dat geen oorlog of bezetting, geen dwang of vernedering, en geen brand, geen verwoesting, geen moordend bombardement, in staat zijn om vertrouwen, moed en kracht te doen sterven.

Terwijl dood en verderf op hun woonplaats drukten, bleven zij geloven aan het leven, en voor het leven, in naam van de toekomst, heroverden zij hun grond."

Citaat uit: Het Puin aan de Rotte. J.Gerhard Toonder

Op 15 mei 1940 werd de capitulatie getekend.

Ik ben blij een Rotterdamse te zijn. Van mijn ouders en andere familieleden heb ik veel gehoord hoe het toen was. Rotterdammers staan bekend om hun veerkracht, werkzaamheid en doorzettingsvermogen. Daar ben ik trots op. Hoewel de stad niet meer is wat het geweest is, is het bewonderenswaardig hoe men de stad weer heeft opgebouwd. Niet meer zo mooi jammergenoeg. En altijd zal er het gevoel van gemis zijn. Het hart is weg.

Zadkine - 'De verwoeste stad'

Kleur

2010-05-03T22:54:00.018+02:00

Dit schilderijtje is slechts 20 x 16 cm.

Het is een poging om minder gedetailleerd te gaan schilderen.

De kleuren vind ik zelf heel sprekend.

Nog steeds heb ik moeite om groot te werken.

***************

Zondagmiddag ben ik naar Arnhem geweest om de expositie te bekijken van Elly van Doorn.

Haar werk had ik al wel eens gezien op haar weblog maar in het echt is het toch heel anders. Verrassend ook. Ik ben heel erg onder de indruk van haar werk. De betekenis die Elly er aan geeft, de penseelvoering, de kleuren.

We hadden elkaar nog nooit in levende lijve gezien, wel contact via onze blogs. Het was een aangename en warme ontmoeting.
In de korte tijd dat we elkaar (door de drukte) konden spreken heb ik nog fijne tips gekregen en, niet onbelangrijk, bemoediging om vooral door te gaan.

Kijk ook eens op Schilderijen of op Picasa voor schilderijen van Elly. Het is de moeite waard.

Het was een mooie en leerzame en gezellige middag daar in Arnhem. Het weer werkte niet erg mee. Ik kwam een beetje (heel erg) nat thuis maar was heel voldaan.

Binnenkort ga ik toch eens een paar grote doeken kopen en dan maar iets proberen. Acrylverf is geduldig. Als het me niet bevalt kan er nog altijd iets anders overheen geschilderd worden. Gelukkig maar.

Beschermengel

2010-04-20T20:37:00.006+02:00

Tekening: Ria Stoutjesdijk

Never drive faster than your angels can fly!!!

Om over na te denken

2010-04-20T20:29:00.005+02:00

Hermes Trismegistos.

Gedurende de Middeleeuwen werd een grote reeks van geschriften aan hem toegeschreven, bekend onder de naam Hermetica, waaronder de Smaragden Tafel en de Corpus Hermeticum.

Hij is het meest bekend van zijn axioma: zo(als) boven, zo (ook) beneden, verwijzend naar de gelijkstelling van hemel en aarde, van de microkosmos en de macrokosmos.

Hij sprak de volgende woorden:

Zo binnen, zo buiten

zo groot, zo klein

zo boven, zo beneden

er is slechts één Leven en Wet

en de besturende kracht is één.

Er is geen binnen, geen buiten

geen groot, geen klein

geen hoog, geen laag

in het goddelijk bestel.

Stamboom

2010-04-11T00:35:00.007+02:00

In de pauze-periode heb ik een aantal lessen gevolgd over "Stamboom onderzoek". Heel interessant. Ik was al een poosje bezig met het uitzoeken van een aantal zaken maar bleef regelmatig steken. Ik kwam niet goed verder omdat ik de juiste archieven niet kon vinden. In de cursus werd daar uitgebreid aandacht aan besteed. Inmiddels ben ik al weer een paar voorouders verder gekomen. Lastig is dat in mijn familie dezelfde voornamen erg vaak voor komen. Ook in de zijtakken en vaak in bijna dezelfde tijd. Zoek dan maar eens uit wie wie is.

Wel erg bijzonder om dat allemaal uit te zoeken. Het vinden van documenten, foto's en krantenartikelen is op zich al heel leuk. Het afstruinen op het net en in archieven duiken. Het maken van de stamboom kan op veel manieren. Kwartierstaten, bomen, schema's. Uitgebreid of één lijn volgen.

Het kost ook allemaal weer veel tijd. Ik vind het heerlijk.

Iemand in mijn familie is, dacht ik, ook al eens bezig geweest met onze stamboom. Het is dus zinnig dat ik dat eens navraag. Waarom dubbel werk doen. Ik hoop dat ik de gegevens dan mag raadplegen.

Overdenking

2010-04-10T23:30:00.010+02:00

In de afgelopen tijd waren er veel dingen die mijn aandacht vroegen. O.a. vergaderingen, diverse bezoeken aan de acupuncturist voor een beknelde zenuw, de schilderclub, bezoeken afleggen. Ook heb ik informatie ingewonnen over het geven van een feestje. Daar kun je trouwens veel tijd insteken heb ik gemerkt.

Deze zomer word ik 70 jaar. Dat vind ik een mijlpaal en wil dat het liefst met allen die mij lief zijn vieren. Omdat mijn huis, voor allen, daar toch wel te klein voor is zocht ik naar een mooie locatie of naar andere mogelijkheden buitenshuis. Die heb ik wel gevonden en zelfs een offerte aangevraagd, maar dat gaat niet door. Ook zijn in de zomerperiode diverse mensen op vakantie en die zou ik dan heel erg missen. Vroeger was dat ook al niet leuk, ik was de enige in de klas die nooit kon trakteren vanwege de vakantie en in september mocht het niet meer. Ik probeer nu toch iets thuis te organiseren maar laat me wel verwennen door bijvoorbeeld een traiteur de hapjes te laten maken. Om dat allemaal te regelen heb ik nog wel even de tijd.

Waarom vind ik het zo fijn of belangrijk om die dag te vieren. In de eerste plaats ben ik elke dag opnieuw blij dat ik er nog ben. Dat ik redelijk kan functioneren, dat is wel anders geweest toen ik jong was.

Mijlpaal.
Mijn ouders hebben altijd heel hard gewerkt. Alles stond in het teken van 'als pappa met pensioen is'. Het is er niet van gekomen. Eind januari zou mijn vader stoppen met werken, mijn moeder werd ernstig ziek de kerst ervoor. Mijn moeder belandde in het ziekenhuis en is na een langdurig ziekenhuisverblijf overleden, 68½ jaar oud. Nooit hebben ze samen kunnen genieten van zelfs maar een klein beetje luxe.
Mijn broer en ik hadden steeds gezegd, mam, pap, probeer bij leven ook een beetje te genieten. Wij realiseerden ons daarna heel bewust hoe belangrijk elke nieuwe dag is. Inmiddels is mijn broer ook overleden, 66 jaar oud.

Voor mij is 70 jaar worden nu een heel belangrijk moment en hoop dat deze zomer dan ook te mogen beleven. Dat is toch echt een feestje waard?!

Het kasteeltje gaat niet door maar het wordt vast heel fijn.

Lente

2010-04-10T23:12:00.015+02:00

Foto C.Gr.

Na zeventien dagen pauze ben ik weer terug. Soms is mijn hoofd te vol, soms te leeg. Zinnige dingen vliegen heen en weer in mijn hoofd en vinden geen uitweg in woorden of tekst. Ook nu is nog niet alles gestructureerd. Maar de mooie bloesem van de esdoorn wil ik hier toch even laten zien. Door de wind zijn toefjes ervan op het fietspad terecht gekomen. Het kleine groene bolletje is maar drie centimeter hoog en daardoor kun je goed zien hoe klein de afzonderlijke bloempjes zijn.

Foto C.Gr.

Cardabelle

2010-03-23T20:33:00.009+01:00

Foto C.Gr.

Vandaag deze 'cardabelle' afgemaakt. Ik ben gefascineerd door alle soorten distels.
De cardabelle, ofwel carlina acanthifolia is wel een erg mooie. Mijn vriendin was een paar jaar geleden in het zuiden van Frankrijk op vakantie. In een plaatsje Saint-Guilhem-le-Désert

(one of the 152 most beautiful villages of France) zag zij aan de houten voordeuren gedroogde distels hangen. Groot, wel veertig centimeter in het rond. Dat waren de cardabelles. Men gebruikt deze distels als barometers. Zij vond ze prachtig.

Als verrassing wilde ik proberen om zo'n gedroogde distel voor haar te pakken te krijgen en heb via internet gezocht of zoiets misschien ergens te koop was. Dat is helaas niet gelukt.
Op het juiste moment zelf dus maar naar Frankrijk en eerst bestuderen waar deze precies groeien. Ik vrees dat dat niet zo vlug zal lukken.
Mijn fascinatie voor de distels heb ik nu maar omgezet in het schilderen van een van hen.

Afbraak

2010-03-22T23:46:00.013+01:00

Zonder woorden

DE TIEN GEBODEN

ST. PIETER

Bijna lente

2010-03-18T00:12:00.010+01:00

Foto C.Gr.

Vandaag zo'n heerlijke dag.

Aangenaam van temperatuur en fris tegelijkertijd.

Dus bijna lente.

Er komen ongetwijfeld nog koude dagen

maar dit is het begin van het afscheid van de winter.
Ik heb genoten van het buiten zijn.

Vivaldi - LENTE

Bij deze fijne dag hoort muziek.

Icoon fase 14 - Laatste bewerking

2010-03-18T00:03:00.003+01:00

Een klein detail moest nog worden toegevoegd. De lichte rand aan de binnenzijde van het kader.

Nu moet de icoon ongeveer 2 à 3 maanden volledig drogen en kan dan met lak of bijenwas afgewerkt worden.

Inmiddels hebben we bevestiging gekregen dat we onder begeleiding van onze leraar nog een icoon mogen maken. De materialen: krijt, pigmenten, bladgoud en hulpmiddelen hebben we nu ook zelf allemaal aangeschaft.

De afbeelding is nu vrij naar ieders keuze. Dat geeft dan natuurlijk een heel gevarieerd beeld. Wel leuk.

Vanwege de voorbereiding (het prepareren van de plank en het maken van de tekening van een afbeelding) en vakanties gaan we waarschijnlijk in september weer verder.

Verkeersles

2010-03-02T20:06:00.005+01:00

Vanmorgen kwam er een lange rij kinderen op de fiets voorbij. Het was duidelijk wat de bedoeling was. Met fel oranje hesjes aan gingen ze beslist naar verkeersles. Geflankeerd door drie volwassenen met groene hesjes. Auto's stopten netjes tot de hele sliert voorbij was. In de bocht dichtbij mijn flat geen overbodige luxe, want men scheurt hier geregeld aardig hard door die bocht.

Verkeersles. Het deed me denken aan mijn eigen verkeersles. Zonder hesjes en met een klein aantal kinderen tegelijk en één meester. Alleen verkeersles op de fiets, lopend oversteken enzo, dat was niet opgenomen in de les. Misschien was het vroeger (nog) niet nodig. Het is nu natuurlijk veel drukker.

Iets wat me al mijn verdere leven opvalt is dit: Ik leerde op- en afstappen aan de kant van het trottoir, daar waar je kettingkast zit. Heel duidelijk aangegeven door de politie. Dit is het minst gevaarlijk! werd uitdrukkelijk gesteld. Dat vind ik nog steeds. Ik zie het eigenlijk niemand zo doen. Ik kom dan ook in de knel bij de opgang van de fietsenstalling in de stad. Net zo lang wachten tot niemand meer naar boven of beneden gaat aan de, voor mij, verkeerde kant. Om dit ongemak op te lossen heb ik geprobeerd het ook anders te doen, hetgeen mij niet is gelukt.

Vreemd eigenlijk, veiligheid gaat toch voor alles lijkt me. Ik ben benieuwd hoe het nu wordt aangeleerd, of let men er helemaal niet op hoe men op- of afstapt?

Wel spannend!

Mooi

2010-03-02T01:56:00.002+01:00

Look at the world

2010-03-01T01:09:00.007+01:00

John Rutter - Look at the world

Icoon fase 13 - Wijding

2010-02-25T00:24:00.010+01:00

Vandaag de laatste les. De laatste details van sommigen afgewerkt. Er werd nog allerlei informatie uitgewisseld. O.a. hoe we verder zullen gaan en wanneer. Een lijst met de kleuren, de pigmenten die we moeten aanschaffen. Alvast een nieuwe plank prepareren. En niet onbelangrijk welk motief, welke icoon we willen of zullen maken. Er is voor gekozen dat ieder haar eigen afbeelding zoekt. Dat maakt het ook spannend omdat nu al bleek dat er veel variatie zal zijn. Afgesproken was dat we een uur over deze zaken zouden praten. Hierna heb ik als initiatiefneemster een dankwoord uitgesproken. De cursus enigszins geëvalueerd.

Waarom wil men iconen schrijven?

Men kan rust, zingeving en wijsheid vinden in het schilderproces.

Ging het ons daar om?

Velen die hun eerste icoon vervaardigen, misschien wij ook wel,

worden gegrepen door verwondering over de verdieping en zelfvergetelheid,

die het proces met zich meebrengt.

Zouden wij dat na enige tijd zo kunnen ervaren?

Door het werken met iconen gaan er diepe lagen van gevoelens open.

Tijdens het schrijven van een icoon roept men het licht op

en verbindt men zich met de traditie er van.

Er gaat echter een technische en gevoelsmatige tijd aan vooraf.

Eerst de techniek in de vingers en vaste hand krijgen.

Het gevoel van heiligheid van de icoon ontdekken,

om zodoende die verbinding te kunnen ondergaan.

Onze leraar Antoon heeft ons de grondbeginselen bijgebracht.

We waren niet altijd rustig.

We kletsen soms door de mooie Byzantijnse muziek en

praatten over zaken die zo buiten de wereld van iconen was,

dat onze leraar zich misschien wel eens afgevraagd heeft,

waar hij aan begonnen was.

We hebben ondanks dat heel veel van hem geleerd.

Op een rustige manier werden steeds de kleine nuancen verteld.

De techniek uitgelegd, aanwijzingen gegeven en zo nog veel meer.

Ik denk dat we het wezen en de diepte van

de betekenis van iconen wel hebben begrepen.

Ik ben blij dat ik de aanzet heb gegeven om tot deze cursus te komen.

en allen zijn blij de cursus gevolgd te hebben.

Mijn dank ging ook uit naar de medecursisten, want als die er niet geweest waren

zou de cursus misschien helemaal niet doorgegaan zijn.

Ook Peter, waar ik in een ander blogje al iets over gezegd heb,

werd bedankt voor zijn hulp en bemoediging.

Ieder van ons heeft nog iets op een kaart gezet om pastor Antoon en Peter te bedanken.

*******

Pastor Antoon, HEEL HARTELIJK DANK

dat een grote wens van mij in vervulling is gegaan.

*******

Hierna kwam een belangrijk moment. De wijding.
In de dagkapel van de HH Fabianus en Sebastianus kerk werden de iconen opgesteld.

Vijf iconen door ons geschilderd.

Er waren nog vier iconen die ook nog niet gewijd waren en ook deze werden erbij gezet.

Een Byzantijns Onze Vader klonk.

Een zegenbede werd uitgesproken en met wierook werden de iconen gewijd.

Een prachtig moment.

Stilletjes gingen we weer terug naar de hectiek van de wereld.

Dessert

2010-02-24T23:58:00.005+01:00

Vorige week hebben we als cursisten van het iconen schrijven onze leraren uitgenodigd voor een etentje.
Ieder van ons maakte een gerecht in de Italiaanse sfeer. Ik week daar van af omdat ik het onderstaande dessert zelf zo lekker vind. Het viel bij allen goed in de smaak.

In het recept klikken voor vergroting.

Probeer het maar eens, het is heel gemakkelijk én heerlijk.

Icoon fase 12 - Voorlaatste bewerking

2010-02-22T23:10:00.007+01:00

De rand en de zijkanten schilderen was de voorlaatste bewerking. Zelf vind ik het heel mooi geworden. De verf is nog heel kwetsbaar en moet heel goed drogen. Morgenmiddag werk ik dan de achterkant nog af en voorzie ik het van de volgende tekst:

Deze heilige icoon is

geschreven door de hand

van Cornelia Grootenboer,

van november 2009 tot februari 2010

Apeldoorn

Deze tekst wordt op papier geschreven en vastgeplakt aan de achterkant van de plank.

Woensdagmorgen wordt mijn icoon beoordeeld. Ik denk dat het goed is. Afgesproken is dat dan ook onze iconen gewijd worden in de dagkapel van de HH Fabianus en Sebastianus-kerk waar we in het parochiehuis schilderen. Ik hoop dat daar foto's van gemaakt kunnen worden.

Ik heb het geweldig gevonden om hier mee bezig te zijn.

De laatste bewerking is dan over ongeveer drie maanden. Dan wordt de icoon in de bijenwas gezet. Ook nog een heel werk want elke kleur moet apart uitgewreven worden.

Icoon fase 11 - Gedeeltelijk afwerking

2010-02-18T23:44:00.031+01:00

Voor we beginnen luisteren we altijd naar een Byzantijns Onze Vader

-OTCHE NACH-.
Iconen schrijven behoort in opperste concentratie gedaan te worden. Iconen schrijven is de verkondiging van de stilte. Iets dat tijdens de lessen niet altijd lukt, omdat er nog zoveel moet worden geleerd. Toch is het een mooi en fijn begin van een les. Luister maar:

Er staan ook mooie iconen bij.
Vanavond (donderdag) diverse gedeelten afgewerkt. De rand langs het aureool of nimbus. En ja ... deze rand echt uit de hand geschilderd. De gouden sterren op de mantel. De plooien en de plooien in de kap met een andere kleur rood nog wat detail gegeven. Heel subtiele veranderingen maar dat geeft net een beetje meer accent. Aan de rand zijn we niet meer toegekomen. Dat is nu dan ook het huiswerk en komen we binnenkort weer bij elkaar om er echt de laatste hand aan te leggen.
Daarna worden in een bijzondere viering onze iconen gewijd. Onze pastor zal dat zelf doen. Ook al heel fijn om dat met z'n allen mee te maken. Wanneer dat precies gebeurt is nog niet bekend. Ik hoop daar t.z.t. nog verslag van te doen.

Onderstaand wat foto's van onze groep cursisten, zoals je kunt zien is iedereen geconcentreerd bezig. Pastor Antoon is onze leraar. We hebben veel van hem geleerd. Peter is een autodidact op het gebied van iconen schrijven. Hij vindt het leuk om pastor Antoon te ondersteunen om ons te helpen. Beiden maken prachtige iconen.

Heleen - Edith - Annelies /////Edith - Annelies - Toos - Peter

Annelies - Edith -Toos - Peter /////Peter - pastor Antoon - Heleen

Peter - pastor Antoon - Heleen- /////-Bijna allemaal

Dit ben ik zelf /////Toos - Peter

Pastor Antoon - Heleen

Foto's C.Gr.

Enkelen van ons hadden nog nooit geschilderd, dan is het toch verrassend wat het resultaat is geworden. Anderen hebben wel meer geschilderd, daar mag je dan ook wel wat meer van verwachten.
Zelf heb ik ook al langer geschilderd. Ik ben dan ook best kritisch over mijn eigen werk.
En... ik ben tot nu toe tevreden met het resultaat van mijn eerste icoon.

Wordt nog een enkele keer vervolgd!!!

Bloemen

2010-02-16T20:46:00.008+01:00

Zondag een prachtig boeket bloemen gekregen, zomaar.

Uit Zeeland, met de Zeeuwse knoopjes........

...... en een prachtige roos.

Bofkont hè?!

Icoon fase 10 - Diverse details

2010-02-16T20:28:00.003+01:00

Diverse details aangebracht. Bijna is het zo ver. Donderdagavond wordt het waarschijnlijk helemaal afgemaakt.

Nu nog een goede heldere foto er van maken.

Als de icoon helemaal klaar is ga ik proberen de foto zo goed mogelijk te maken, want soms is de foto iets te donker en de andere keer weer te licht. Een goede oefening voor het fotograferen met mijn toestel.

Wordt vervolgd!

(maar niet lang meer)

Valentijn

2010-02-14T00:56:00.004+01:00

Concert II

2010-02-14T00:02:00.016+01:00

Twee keer in een week naar een concert gaan lijkt veel. Deze keer was Het Gelders Orkest, onder leiding van vaste gastdirigent Nikolai Alexeev, weer present in onze concertzaal Orpheus. En vrijdagavond wederom genoten.
"Meesterpianist Jean-Yves Thibaudet was de afgelopen decennia regelmatig bij Het Gelders Orkest te gast. -'Wat hij aan timbres uit de snaren van de piano weet te halen'- aldus de Volkskrant 'grenst aan het ongelooflijke.' "

Dit keer zou de fijnzinnige Fransman zijn kwaliteiten laten zien in een werk dat bekend staat als een 'symfonie met obligaat piano': het Tweede pianoconcert van Johannes Brahms.
Helaas heeft de pianist aangegeven onvoldoende tijd te hebben om dit meesterwerk op zijn niveau te kunnen uitvoeren. Een aangepast programma, ook met Brahms, was echter van zo'n hoge kwaliteit dat men al vlug vergat dat men voor het grote werk van Brahms kwam.
Het HGO speelde van Brahms: Tragische Ouvertüre, opus 81. Gevolgd door Thibaudet met Pianoconcert nr. 2 in A van Franz Liszt. Als toegift speelde de pianist, om het leed wat te verzachten, aldus Thibaudet, Intermezzo in A van Brahms. Onvoorstelbaar mooi. Na de pauze: Antonin Dvorzák Symfonie nr. 6 in D, opus 60. Vooral het Adagio was van een ontroerende schoonheid.
Van Brahms naar Dvorzák is een logisch bruggetje. Brahms wierp zich op als een belangrijke promotor van zijn jonge Boheemse vriend. De 6e symfonie heeft dan ook wel een paar Brahmsiaanse trekjes.
Het verschil tussen het vorige concert met Anima Eterna en dit concert was vooral het verschil in klank. AE speelt op 'oude' instrumenten, maar niet minder virtuoos.
Het Gelders Orkest speelde geweldig en Brahms is prachtig. Als ik dus zeg dat ik heb genoten dan is dat erg voorzichtig gezegd.

Thibaudet speelde dit Intermezzo heel mooi, maar van hem heb ik geen opname kunnen vinden, maar deze van Georgian Ion is ook mooi.

Zon

2010-02-09T20:05:00.020+01:00

FEITEN OVER DE ZON

> Afstand tot de aarde: 149,6 miljoen km.

> Middellijn: 1,4 miljoen km.

> Volume: 1,3 miljoen keer zo groot als de aarde.

> Massa: 2 x 10 tot de 30ste kg of ongeveer 332.9000 keer de massa van de aarde.

> Oppervlaktetemperatuur: 6.000 graden Celsius.

> Temperatuur in de kern: 15 miljoen graden Celsius

> Lichtsterkte: 3,85 x 10 tot de 26ste watt of ongeveer 4 miljard x miljard x miljoen gloeilampen van 100 watt.

> Samenstelling: waterstof 73,5 procent, helium 24,9 procent, overige elementen 1,6 procent.

Pech

2010-02-09T13:46:00.005+01:00

De vervanging van de hemelwaterbuis is klaar. De werkzaamheden in huis vielen mee. Geen tegenslagen bij mij in huis. Afgesproken was dat mijn kast weer precies op zijn oude plaats gezet kon worden. Maar op een paar millimeter na lukte dat dus niet. Op geen enkele manier te doen. Dat betekende een stelling afbreken. Zo'n ouderwetse stelling van vierkante (zulke dus)betonstenen met planken. Zwaar. Alles er eerst af natuurlijk. Verzetten en daarna de kast op z'n plaats. en de boel weer opbouwen. Ik was vreselijk vermoeid. Ik heb dan ook verder niets gedaan. De kast gereorganiseerd, daar was ook veel werk aan. Vandaag de andere kast ingericht. De laatste restjes en kleine rommeltjes opruimen en dan eerst even goed uitrusten.

Fotograferen

2010-02-08T11:47:00.004+01:00

Regelmatig zet ik foto's bij mijn logjes. Ik heb nu 1½ jaar mijn fototoestel. Een OLYMPUS 840µ. Een aangenaam werkend en prettig in de hand liggend toestel. Er kan er veel mee, de functies zijn echter zo uitgebreid dat het even duurt voor je dit alles onder de knie hebt, ofwel in handen hebt.
Ik dacht, een fotocursus is nog niet zo'n gek idee. Veel van de functies kan ik nog niet goed gebruiken en het is natuurlijk niet handig als je bijvoorbeeld voor elke foto eerst de handleiding moet raadplegen. Er werd een cursus aangeboden voor digitale fotografie. Goed idee. In Twello, tegenwoordig bereikbaar per trein, werd deze cursus aangeboden door een fotohandelaar. Lekker dicht bij het station, altijd fijn als je 's avonds laat weer naar huis moet. Er was nog plaats, ik gaf me meteen op. Toen ik het gemak van de fotohandel dicht bij het station noemde viel er een stilte aan de andere kant van de lijn. Mevrouw, de cursus wordt in het industriegebied gegeven, daar hebben we de studio. Grote pech dus, want om 22.30 uur ongeveer drie kwartier lopen {er rijdt daar geen bus(je)} was dus niet haalbaar. Niet vanwege de late trein en in Apeldoorn de laatste bus, maar ook omdat ik me zo laat in mijn eentje in die omgeving niet veilig zou voelen.

Toch ga ik nu proberen of er nog ergens anders een cursus is. Misschien kan ik dan de kwaliteit van mijn foto's optimaliseren.

Concert

2010-02-07T23:13:00.005+01:00

Vanmiddag in onze concertzaal Orpheus een prachtig concert bijgewoond. De uitvoerenden waren "Anima Eterna Brugge" onder leiding van de zeer bekende dirigent Jos van Immerseel.

Het programma was:

Frederic Chopin - Concerto in mi mineur no 1 pour piano et orchestre, opus 11. De solist op pianoforte was Pascal Amoyel.

Dit werk van Chopin is een heel 'stevig' stuk. De virtuositeit van Pascal was geweldig. Toch is dit concerto van Chopin mij iets te stevig. Ik denk dat als ik dit werk voor de radio zou horen ik het afgezet zou hebben. Nu ik erbij was en alles kon volgen bij alle partijen werd ik er helemaal bij betrokken. Het middendeel vond ik dan weer prachtig.

Na de pauze:

Franz Schubert - Sinfonie in C "die Grosse" D 944.

Dit was totaal anders van klank. Het orkest spelde de sterren aan de hemel. Ik genoot.

Vanmiddag was op de televisie bij het programma Podium ook een uitzending gewijd aan Schubert. De bariton Matthias Groene (wat een prachtige stem heeft hij) repeteerde met dirigent Jaap van Zweden voor het concert dat morgenavond (laat) wordt uitgezonden. Prachtige Schubertliederen. Een aanrader.

Alles bij elkaar een fijne muziekdag.

Huis

2010-02-06T23:52:00.008+01:00

Vanaf gisteren staat mijn huis een beetje vol met losse spullen. Rommelig dus. In de kamer die ik heb ingericht als schilderkamer moet een hemelwaterbuis vervangen worden. Die buis loopt vanaf het dak door 12 verdiepingen heen, afgetimmerd met een koof. Op sommige verdiepingen zijn er ook wastafels op aangesloten. Dit geheel bevindt zich in een hoekje waar ik een kast heb staan, vol met zware spullen die allemaal te maken hebben met het schilderen.
O.a. dit:

De kast moet er weg en dus leeg, anders is het niet te verzetten. Maandagmorgen héééél vroeg wordt de buis vervangen. Al vele malen is er op verschillende plaatsen in de flat lekkage geweest, met veel waterschade. Het was dus wel tijd dat er iets aangedaan werd. Helaas plande men bij de woningbouwvereniging de werkzaamheden niet zo efficiënt. Als alles net weer in orde is gebracht komt men met nieuwe werkzaamheden de boel weer op de kop zetten. Om mistroostig van te worden. Er moet een nieuw gat geboord worden door de betonnen vloer. De oude (stinkende) buis wordt verwijderd. In de hoop dat bovenwonende flatbewoners dan geen water meer door de wastafels kieperen. Dit gebeurde namelijk wel bij mijn vriendin in en andere strang van het gebouw. Een grote plons afwaswater door de hele kamer. Jakkes. Hoewel iedereen uitgebreid is geïnformeerd is het toch nog fout gegaan. Nu maar hopen dat men in deze strang de brieven nog eens goed heeft gelezen.
Mijn iconenmateriaal maar helemaal apart gezet. Het huiswerk hiervoor gaat gewoon door.

Icoon fase 9 - Plooien in mantel

2010-02-06T00:05:00.007+01:00

Donderdagavond is een begin gemaakt met de plooivorming van de mantel. Deze plooien moeten nog uitgewerkt worden, daarna nog gedoezeld en nog van een lichtlaag worden voorzien. Dat is nu het huiswerk. Ook wordt de lichte rand om de mantel verder verbeterd en langs de voorrand van de mantel afgewerkt. De letters in de bovenhoeken binnen het kader moeten worden aangebracht.
En dan is het bijna zover. Op de volgende cursusavond worden waarschijnlijk de laatste details geschreven. Over de plooien wordt dan nog een cadmiumrode glacering aangebracht. Om de nimbus of aureool moet een dunne rode rand worden aangebracht. Natuurlijk uit de vrije hand. Dit is echt monnikenwerk en heel moeilijk, en vereist een vaste hand. Daarna een dunne rode rand aan de gele buitenrand en de zijkanten worden daarmee meteen ook afgewerkt.
Dan zou het klaar moeten zijn. Althans het handwerk.
Elke icoon moet dan nog gewijd worden en aangezien onze leraar pastor/priester is denk ik dat hij onze iconen wel zal wijden.
Best een mooi moment waar ik naar uitkijk.

Wordt vervolgd!

Onder de sneeuw

2010-02-03T22:51:00.010+01:00

© Foto C.Gr.

The Rose

some say love, it is a river

that drowns the tender reed

some say love, it is a razor

that leaves your soul to bleed

some say love, it is a hunger

an endless aching need

I say love, it is a flower

and you it's only seed

it's the heart, afraid of breaking

that never learns to dance

it's the dream, afraid of waking

that never takes a chance

it's the one who won't be taken

who cannot seem to give

and the soul, afraid of dyin'

that never learns to live

when the night has been too lonely

and the road has been too long

and you think that love is only

for the lucky and the strong

just remember in the winter

far beneath the bitter snows

lies the seed, that with the sun's love

in the spring becomes The Rose

Kerken lopen leeg

2010-01-30T01:06:00.012+01:00

Als mijn geloofsgemeenschap niet een plaats is

waar mijn tranen worden begrepen,

waar moet ik dan naar toe om te huilen?

Als mijn geloofsgemeenschap niet een plaats is

waar mijn geest vleugels krijgt,

waar moet ik dan heen om te vliegen?

Als mijn geloofsgemeenschap niet een ruimte biedt

waar mijn vragen worden gehoord,

waar moet ik dan zoeken?

Als mijn geloofsgemeenschap niet een ruimte biedt

waar naar mijn gevoelens kan worden geluisterd,

waar moet ik dan naar toe om te spreken?

Als mijn geloofsgemeenschap niet een gemeenschap is

waar u mij begrijpt zoals ik ben,

waar kan ik dan naar toe om te zijn?

Als mijn geloofsgemeenschap niet een plaats is

waar ik kan proberen, en leren, en groeien,

waar kan ik dan gewoon mezelf zijn?

Tekst uit Askea parochie, Carlow, Ierland

Boeken

2010-01-24T23:29:00.013+01:00

Al een poos volg ik een blog van iemand die ik van enige tijd geleden ken. Steeds meer ben ik verbaasd over de toon die langzaam maar zeker in de blogs tevoorschijn komt. Van beschouwend en opmerkzaam, van betrokken en open, lees ik nu veel protest en cynisme.

Opvallend is dat ik nu twee aankondigingen van nieuwe boeken lees die me hier heel erg aan doen denken.
Een boekbespreking die ik in het blad Volzin las:

Schreeuwerige ego's

"Hoe resoluter de opvattingen, des te meer innerlijke twijfel erachter schuilgaat, meldt Roos Vonk, hoogleraar Sociale Psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen in het hoofdstuk 'Zendingsdrift' van haar nieuwe boek Ego's en andere ongemakken. Vooral mensen met een positief zelfbeeld kunnen hun twijfels overstemmen door wat extra gas te geven en extreme, radicale opvattingen te debiteren. "Die onzekerheid kan over iets heel anders gaan. Twijfels of je er wel bij hoort, of je partner de ware voor je is. of je het goede besluit hebt genomen op je werk - dat allemaal kan ertoe leiden dat bijvoorbeeld je politieke overtuigingen extremer worden." Het boek is een schatkistje voor zoekers naar zelfkennis en zelfinzicht. Vonk vertelt onbekommerd hoe het allemaal wel moet: "We moeten onze eigen praatjes en de achtergrond ervan in beeld hebben, en gas terugnemen zodra we beseffen dat we onszelf overschreeuwen. Als we dat allemaal doen, wordt de wereld echt leuker - en hebben we nog vaker gelijk ook."

(Een spiegel voor iedereen.)

-o-o-o-

Rustige confucianen

"Een heel andere wereld dan die van de schreeuwerige westerse ego's is te vinden in Confucius voor elke dag. 'Problemen komen uit de mond' is een Chinees gezegde, meldt professor Yu Dan, onderzoekster aan de Beijing Normal University, en Confucius adviseerde dan ook: zeg minder, doe meer. "De hemel is boven ons, plechtig en stil, en zegt nooit een woord, toch breken de vier seizoenen elk jaar weer aan, en overal om ons heen bloeit de natuur op." Ieder van ons heeft het volgens de wijsgeer in zich om een junzi te worden; een innerlijk nobel mens, die armoede op vreedzame wijze aanvaardt, en niet door rijkdom de weg kwijtraakt. In het huidige China geldt het woord junzi nog steeds als standaard voor persoonlijke integriteit, meldt Dan. Ze doorspekt haar verhalen over Confucius met eigen associaties, anekdotes en bespiegelingen, wat het mooi verzorgde boek zeer leesbaar maakt. "

(Het spiegelbeeld bekeken?)

-o-o-o-

Ik overweeg om deze twee boeken aan te schaffen. De totale tegenstelling wil ik weleens ondervinden.

Zon

2010-01-24T01:20:00.003+01:00

"De traditionele religies zijn stralen van dezelfde zon"

H.P. Blavatski

Icoon fase 8 - Drie lichtlagen en plooien

2010-01-22T23:20:00.004+01:00

Vorige keer heb ik overdag vóór de les nog fase 7 geschreven. 's Avonds ben ik niet naar les gegaan omdat ik ziek was en mijn arm nog steeds niet goed kon gebruiken. Ik heb de nieuwe

aanwijzingen niet gehoord en gezien. Via berichten wist ik wat de bedoeling was voor het huiswerk. Of dat helemaal gelukt is weet ik niet. Toch komt er al veel meer duidelijkheid. Er moeten nog veel nuances aangebracht worden. Langzaam maar zeker wordt het misschien nog eens een échte icoon.

Volgende week gaan we weer verder.

Wordt vervolgd!

Henri Le Saux

2010-01-17T23:31:00.004+01:00

Zoek God totdat je Hem vindt voorbij iedere gedachte
over Hem en iedere indruk van Hem,
voorbij de gedachte die je je vormt over zijn ondenkbaarheid,
voorbij iedere indruk die je hebt over zijn onuitsprekelijkheid.
Om God te zoeken, zoek je ook jezelf,
voorbij jezelf als iemand die zich bewust is dat hij waarneemt,
dat hij voelt, dat hij denkt,
voorbij jezelf als iemand die zich bewust is dat hij zichzelf
waarneemt, zichzelf voelt, zichzelf denkt.
Zolang je je nog bewust bent van jezelf, heb je jezelf nog niet
bereikt.
Je bent even ver van jezelf vandaan als God van jou vandaan is.
God is je even nabij als jij jezelf nabij bent.

Henri Le Saux

Sneeuw

2010-01-16T01:26:00.006+01:00

Koolmees

Het wordt nu toch wel erg lastig voor vogels om aan voer te komen, zo werd medegedeeld. Er wordt gevraagd om nu voor de vogels te gaan zorgen.
In de zomer kwamen kleine vogels nog regelmatig even heel hoog, tien hoog, langs om een kijkje te nemen op het balcon. Nu zie ik boven geen vogeltjes en beneden ook niet. Voor de zekerheid heb ik toch iets opgehangen. Je weet maar nooit, als je honger hebt zoek je denk ik overal.

De foto's zijn niet van mij maar geeft wel duidelijk aan dat er bijgevoerd wordt.

Pimpelmees

Rust - Dag - Nacht

2010-01-14T23:27:00.021+01:00

Onderstaand lied is een gezang. Op de een of andere manier treft me dit altijd als ik het hoor. Elk jaar bij een concert van een Chr. zangvereniging van Oldebroek wordt dit als slotlied gezongen. Met deze zangvereniging hebben we contacten. De dirigent van het Toonkunstkoor waar ik in gezongen heb is daar ook de dirigent. Al jaren gaan we dan ook met een groepje naar de concerten van hem. En als het slotlied dan gezongen wordt door iedereen ontroert het me. Wat het precies is, is eigenlijk heel moeilijk onder woorden te brengen. Is het de, voor mij toch poëtische tekst, is het de muziek? Of is het misschien omdat ik me elke nieuwe dag zo bewust ben van het feit dat ik die weer mag beleven. In mijn jonge jaren waren nieuwe dagen namelijk niet altijd prettig. Waarschijnlijk alles bij elkaar. De vertaling is van de dichteres Jacqueline van der Waals.

De opname hieronder heeft een lichte toon omdat het door jonge mensen gezongen wordt. Er bestaan nog andere uitvoeringen maar die zijn behoorlijk zwaar door het massale orgelspel.

De dag door uwe gunst ontvangen,

is weer voorbij, de nacht genaakt;

en dankbaar klinken onze zangen

tot U die 't licht en 't duister maakt.

-o-o-o-

Die dan, als onze beden zwijgen,

als hier het daglicht onderduikt,

weer nieuwe zangen op doet stijgen,

ginds waar de nieuwe dag ontluikt.

-o-o-o-

Zodat de dank, U toegezongen,

op aard nooit onderbroken wordt,

maar steeds opnieuw door mensenmonden

gezongen en gesproken wordt.

-o-o-o-

Voorwaar, deez' aarde zal getuigen

van U, die thans en eeuwig zijt,

tot al uw schepselen zich buigen

voor uwe liefd' en majesteit.

-o-o-o-

Icoon fase 7 - Het begin van diverse details

2010-01-07T15:27:00.005+01:00

Vandaag op het laatste nippertje het huiswerk gemaakt. Vanavond is namelijk al weer de volgende les. Ik heb erg lang gewacht met het schrijven van de details die we moesten aanbrengen. En... het is eigenlijk niet naar mijn zin gelukt. De strakke lijnen wilden niet strak worden. Iets wat me meestal toch wel lukte. Mijn arm / hand wilde nog niet voldoende doen wat ik wilde. Toch kan ik al weer iets doen. Wel met een dot medicijnen, maar goed.
Ik vraag vanavond wel of de leraar het nog iets kan verbeteren.
Het lijkt nog steeds niet zo mooi, dat komt omdat er nog heel veel lagen overheen komen en eronder alle details onzichtbaar zijn.

Wordt vervolgd.

Wens

2010-01-02T00:08:00.007+01:00

Een mooie uitspraak van Plutarchus is voor mij uitgangspunt voor het nieuwe jaar.

Ik hoop dat jullie dit ook zullen kunnen onderschrijven

"Die toestand is het gelukkigst,

waar het overtollige niet verlangd wordt

en het noodzakelijke niet ontbreekt"

In 50-138 na Chr. is dit dus kennelijk ook al nodig geweest om te zeggen.

Een voorproefje van artikel 1 van "De universele verklaring van de rechten van de mens".

Een goed, gelukkig en gezond jaar gewenst.

Vergeet niet, dat elke dag je wordt aangereikt als een eeuwigheid om gelukkig te zijn.

Iconen

2009-12-27T23:35:00.019+01:00

Prof. dr. Edward Schillebeeckx

Deze keer een andere betekenis van het woord icoon. Deze twee prominente mannen van de vorige eeuw kun je iconen noemen. Aan het eind van dit jaar krijgen ze bij mij een plaatsje op mijn blog.

Twee totaal verschillende personen, maar met een duidelijke taal. Dat kan ik heel erg waarderen. Je hoeft het niet altijd met iemands ideeën eens te zijn om iemand te respecteren. Hoewel deze mannen in hun zo verschillende opvattingen en leringen me wel wat zeggen. Er is een groot verschil en ook kun je hen niet met elkaar vergelijken en mijn voorkeur gaat uit naar professor Schillebeeckx. Hij was de luis in de pels van het Vaticaan. Een bekend boek van zijn hand is "Jezus, een verhaal van een levende".
De heer Bakker heeft veel waardering gekregen in de Tweede kamer en was het parlementair geweten in die tijd. Zijn ideologie kan ik niet onderschrijven.

Marcus Bakker

Afgelopen week zijn deze bijzondere mensen overleden.

Merry Christmas

2009-12-25T00:47:00.002+01:00

Sneeuw

2009-12-23T23:55:00.007+01:00

Apeldoorn in de sneeuw.

Kerstwens

2009-12-23T12:07:00.003+01:00

Voor al mijn lieve vrienden en bloggers

Gezegende Kerstdagen

en een

Prachtig en Kleurrijk

2010.

Blessings - Ashirvad - Zegening - Licht - Namaste

Origami kersttafereel

2009-12-19T12:30:00.003+01:00

Au!

2009-12-17T23:35:00.004+01:00

Al een paar dagen (en nachten) heb ik weer eens ontzettende pijn. Nu weer een schouder en arm. Hoe ik daar aan kom weet ik niet. 's Nachts met vreselijke pijn wakker geworden en kon mijn arm niet bewegen. Niet uit te houden. Het kwam niet doordat ik verkeerd op die arm gelegen had, dan zou het nu al over moeten zijn. ´s Morgens ben ik met mijn kleding een paar verdiepingen naar beneden gegaan en heb ik mijn vriendin gevraagd of zij me wilde helpen aankleden. Wat en gedoe. Ik ben gelukkig dubbelhandig en kan daardoor nog wel íets doen. Maar wel vervelend nu ik juist de kerstboom wilde opzetten en optuigen. De kopjes kan ik niet op de hogere plankjes zetten en aardappels schillen gaat ook slecht, enzovoort.
Vanavond zouden we naar de schouwburg gaan voor een kerstconcert van Het Gelders Orkest. Fietsen gaat niet omdat ik mijn stuur niet goed kan vasthouden. De bus is ook lastig en het slechte weer (veel sneeuw en later op de avond opvriezen) samen met te veel pijn, deed ons besluiten niet te gaan. Jammer, dat wel.
Morgen ga ik toch eens proberen of die kerstboom nog een beetje licht in huis kan brengen, en dan ook een beetje in mij.
Nee somber ben ik niet, gewoon te vermoeid door de pijn.
Eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeens zal het wel over gaan???
Nu dus vlug naar bed en hopen dat ik kan liggen.

1989

2009-12-17T00:13:00.003+01:00

Twintig jaar geleden, op 16 december kwam ik op het perron, wat nu al die jaren al mijn vriendin is tegen. We noemen het daarom ook per(r)ongelukje. Moeilijk lopend, ja toen ook al, liep ik aan de arm van mijn toenmalige man het perron op en neer. Iemand anders deed dat ook, het was koud en de beweging moest ons een beetje warm houden. Af en toe omkijkend of de trein er al aan kwam, zeiden we tegen elkaar: zo kunnen we nog wel even heen en weer lopen. We kwamen elkaar dus steeds tegen. Maar nee, de trein kwam er aan en dat was dat. Althans dat dacht ik toen.

Ik ging naar een andere vriendin dat weekend en had nog een stapeltje kerstkaarten meegenomen waarvan ik de adressen nog moest schrijven. In de trein begon ik daar al aan.

***zat in dezelfde coupé veel verder weg maar wel zichtbaar. In Amersfoort moest ik overstappen en ruimde mijn post weer in de tas.

Ik was trots op mijn kerstkaarten die ik zelf gemaakt had. In een opwelling pakte ik er een uit en met het naar de deur lopen gaf ik *** een kaart. Ik vroeg, mag ik je dit geven. Ze was verrast, maar ik liep door. Bij de al geopende deur kwam ze me achterop en bedankte me en vroeg wat moet ik hiermee. Niets natuurlijk, het kwam zomaar in me op, zei ik. Ik wens je hiermee gewoon prettige feestdagen. En weg was ik. De deur sloot en de trein reed verder.

Hoe we elkaar later toch hebben gevonden is een verhaal apart want mijn naam stond niet op de kaart, maar nu kennen we elkaar dus twintig jaar. Ze is mijn liefste vriendin en gaan heel veel met elkaar om.

Per (r) on-geluk of gelukkig elkaar gevonden.

Icoon fase 6 - Achtergrond en Onderkleed

2009-12-11T00:07:00.025+01:00

Dinsdagavond zal er waarschijnlijk aan de detaillering begonnen worden. Tenminste als deze fasen goedgekeurd worden. De achtergrond, het onderkleed en de plooien zijn ingevuld. Dat is aardig gelukt. Er lijkt nog niet veel veranderd maar ik heb de mantel toch nog een keer over moeten schrijven omdat ik te weinig ei-emulsie had toegevoegd. De verf was daardoor te krijtachtig en geeft dan een beetje af. Daar kan een nieuwe laag niet goed overheen aangebracht worden.
Jammer dubbel werk, het was een hele klus. Ik word wel nieuwsgierig hoe deze icoon uiteindelijk zal worden.

Wordt vervolgd!

Icoon fase 5 - Inkarnaat

2009-12-06T22:38:00.006+01:00

Fase 5 was het invullen van het inkarnaat. Het inkarnaat is de basis huidkleur. Deze is best wel een beetje donker, maar er worden nog drie lagen overheen geschreven die steeds hogere lichten geven. Na deze basiskleur waren de lijnen verdwenen en moesten deze weer opnieuw aangebracht worden. Hiervoor werd de transparante afbeelding weer gebruikt.

Er werden veel tips gegeven en informatie uitgewisseld om het huiswerk te kunnen maken.
Als huiswerk in de komende week moet de achtergrond, de band langs het onderkleed en de schaduw van het onderkleed geschreven worden. Het wordt weer veel mengen van pigmenten.

Langzaam maar zeker wordt het een duidelijker beeld. Ook gaat het schrijven (schilderen) me steeds gemakkelijker af, gelukkig.

Wordt vervolgd!

Expositie

2009-12-02T22:53:00.005+01:00

De expositie van afgelopen weekend was niet heel geweldig. Maar... het zijn dan ook De Pretentielozen.
Dit schilderij was het enige dat ik voor een prijs in aanmerking vond komen. Jammergenoeg is het niet gekozen. Hoe een jury kiest is me meestal toch een raadsel. Ik zal eens vragen welke criteria men hanteert.

Een warm en veilig nest

2009-12-01T20:00:00.009+01:00

Omdat ik denk dat kleine kinderen mijn blog niet lezen durf ik het volgende wel te vertellen.

Het is bijna weer zover. Binnenkort worden weer veel kinderen ingewijd in het geheim van Sinterklaas. Als je 'groot' wordt krijg je toegang tot veel dat je eigenlijk nog niet wilt weten. De spanning van het feest wordt soms omgezet in een nieuw geheimzinnig gevoel of in teleurstelling van al jaren gefopt te zijn. Ik noem het maar foppen omdat er geen boze opzet is natuurlijk.

In de wintereditie van de Weleda Berichten las ik een stukje over een moeder die in de hectiek van alledag rustmomenten is gaan creëren voor de kinderen. Het een op een contact met een kind is exclusieve tijd. Op een bepaald moment zaten moeder en grote dochter ergens te wachten op de kleinere zus.

Het was daar waar zij deelgenoot gemaakt werd van het geheim van Sinterklaas.

Een citaat:

"Sinterklaas bestaat wél. In ons allemaal. We geven elkaar cadeautjes in de koude wintertijd om elkaar te verwarmen. We geven iets toepasselijks, zodat de ander zich gezien voelt. En we weten wat er in 'het boek van Sinterklaas' staat, doordat we ons inleven en ons best doen om te zien wat de ander bezighoudt".

Het dochtertje glom van het gewichtige besef dat ze nu bij de grote kinderen hoort die het geheim kennen.

Als je op deze manier kennis maakt met het geheim van Sinterklaas krijg je volgens mij het beste en grootste cadeau.

Advent

2009-11-30T23:53:00.013+01:00

Advent
December Het is koud en guur en de mensen blijven steeds meer binnen. In de natuur is weinig kleur en fleurigheid. Alles trekt zich terug in zichzelf, de aarde is ontvankelijk en wacht. Het is vroeg donker. In oude culturen is deze periode van het jaar toegewijd aan de zon en het terugkeren van het licht. Men verkeerde in onzekerheid of de dagen ooit weer zouden lengen. De angst voor het duister werd bezworen met gebeden dat het licht weer zou terugkomen. Het is niet vreemd dat wij in deze tijd van verwachting en geboorte van het Licht vieren.

Verlangen naar Licht

In deze donkere tijd worden we ons bewust van het verlangen naar licht. In de adventstijd steken we in de kerk elke zondag een kaars aan. Ook thuis kun je het licht binnenbrengen om stil te staan bij de vragen in je hart. In afwachting van wat komen gaat en in de hoop en het vertrouwen dat eens zal uitkomen wat ons is beloofd.

Er staat iets te gebeuren

Wachten is geen passief afwachten, niets doen. Het is een actief proces van waken en alert zijn op wat gaat gebeuren. In de advent worden we opmerkzaam gemaakt van wat ons te wachten staat. We horen of lezen over de profeet Jesaja die ons vertelt dat er uitzicht in de ellende is; die ons oproept om ruimte te maken zodat God naar ons toe kan komen. Ook Johannes de Doper vertelt ons dat het goed mis is in onze samenleving. In deze tijd weer een heel actueel onderwerp. Doe er wat aan zegt hij, anders kun je het licht niet ontvangen. Het waarachtige Licht, dat iedereen verlicht, was komende. We worden in deze tijd voorbereid op de komst van een heel bijzonder iemand. Een kind dat Jezus zal heten.

Vieren

We zijn al zo'n twintig eeuwen bezig Zijn geboorte te vieren. Overal ter wereld wordt kerstmis op eigen wijze gevierd. Geen feest dat met zoveel liefde en zo intens gevierd wordt al kerstmis. We weten natuurlijk ook wel dat kerstdiners, kerstkaarten en kerstcadeaus, noch de kerstboom en de kerstman iets te maken hebben met het vieren van de geboorte van Jezus.

De traditionele missen, kerstnachtvieringen, kerstbijeenkomsten met samenzang. De prachtige muziek die speciaal voor advent en kerstmis geschreven is, de beeldende kunst en zo zijn er nog meer voorbeelden; dit alles raakt ons in ons diepste gevoel. Bijna reikt de hemel aan de aarde. Dit benadert al heel goed wat de bedoeling van kerstmis is. Maar waar gaat het werkelijk om?

Een belofte wordt ingelost

Het kind Jezus wordt gezonden om ons voor te leven wat Liefde is. Dat is iets waar we ons op kunnen verheugen. De komst van Jezus als de Christus is eveneens een belofte. Christus slaat niemand over. Je herkent Zijn aanraking in allesomvattende tederheid. Zijn Liefde breidt zich uit naar iedereen. Zijn ogen aanschouwen de Liefde van God in al wat Hij ziet. Niemand is uitgesloten en iedereen mag het Licht ontvangen. Het Christusbewustzijn brengt het licht in onze harten. En waar Licht is kan inzicht komen hoe te leven. Terwijl de duisternis in de wereld ons meer en meer omsluit moet ons innerlijk licht in kracht toenemen, zodat de wereld verlicht kan worden en we tot teken zijn in deze tijd.

Opnieuw geboren worden

De mysticus, meester Eckehart zegt: 'Als Jezus niet ook in jou geboren wordt, is hij voor niets geboren.' Hoe geven we gehoor aan die oproep? Bedoelt meest Eckehart misschien dat kerstmis niet alleen het vieren van Jezus' geboorte is, maar het vieren van die in ons, door Hem. De komst van Jezus in ons eigen leven, in ons innerlijk. Geboren worden is opnieuw beginnen. Vieren we elk jaar dat 'opnieuw beginnen', omdat we verzuimd hebben om Jezus in ons opnieuw geboren te laten worden? We blijven vieren tot in ieder van ons Jezus en de Liefde aanwezig is.

Elke dag wordt ons aangereikt om die keus te maken.

Wegwijzer
In de advent gaat de ster ons voor als wegwijzer, een licht in de duisternis van ons leven. Waar slechts één straaltje licht is, is de duisternis al verdwenen. De vervulling van het verlangen is thuis komen bij God. Het wachten is vooral een wachten op inzicht. Inzicht is naar binnen gericht zien. Wanneer we voorbij de uiterlijke dingen kunnen kijken die bij kerstmis zijn gaan behoren, wanneer we in de advent wachten en waken dan kunnen we het Licht vinden.

Icoon fase 4 - Kap en onderkleed

2009-11-30T14:20:00.007+01:00

Als huiswerk moest de kap en het onderkleed met een onderlaag geschilderd / geschreven worden. Het viel me niet mee.

Voor de ei-emulsie heb ik drie eieren verspeeld, maar uiteindelijk is het gelukt. Alleen de heel schone eidooier mag gebruikt worden, dus steeds het wit afspoelen met koud water. Het vlies van de dooier mag er niet bij en toen ging het een paar keer mis. Er moet kruidnagelolie en verschaald bier in vermengd worden. Het ruikt wel lekker, de olie dan. Het mengen van de pigmenten met ei-emulsie en water is een heel precies werkje.

Elke druppel telt en kan de verf vernielen als de dosering niet goed is. Het mag niet glimmen, maar ook niet afgeven. En hoeveel moet je aanmaken voor een bepaald oppervlak. Lastig.

Bovenaan het resultaat tot nu toe. De lamp erbij verlicht het aureool al mooi!

Wordt vervolgd.

Avond

2009-11-30T00:04:00.003+01:00

Deze onvoorstelbare avondlucht om ca. 17.00 uur gefotografeerd.

Een totaal andere kleur dan de hiervoor staande foto.

Eerlijk gezegd vind ik de vorige foto mooier,

maar was ik verrast door deze rode kleur.

Avond

2009-11-28T00:38:00.004+01:00

Expositie

2009-11-27T23:53:00.004+01:00

Vanavond was ik bij de opening van de expositie. Zelf heb ik twee kleine schilderijen ingeleverd. Er was heel divers werk te zien. Er was minder werk dan vorige jaren en niet alles vind ik mooi.

Maar doe het maar eens na, denk ik daar meteen achteraan. Ook waren er mooie beeldjes, o.a. van speksteen. Een vakjury beoordeelt het werk. Hieraan is een prijs verbonden. De publieksprijs is afgeschaft. Ik weet eigenlijk niet waarom. Ik val zeker niet in de prijzen. Ik hoop dat degene de prijs wint van het schilderij dat ik het mooist vind. We zullen zien.

KLEUREN - CIJFERS - LETTERS

2009-11-27T23:37:00.008+01:00

Onderstaand artikel schreef ik voor het verenigingsblad

van "De Pretentielozen".

Het geeft een beeld van de samenhang van veel factoren.

In dit geval van kleuren, cijfers en letters.

Ook kun je door alles verder uit te werken veel inzicht krijgen

in je eigen psyche.

Door het aan te klicken kun je het beter lezen.

Tekening

2009-11-26T13:02:00.003+01:00

C.Gr.